Castle of glass

To malarska opowieść o świetle przebijającym się przez mrok — o drodze, która prowadzi gdzieś dalej, choć na pierwszy rzut oka tonie w chłodzie i tajemnicy. W tej kompozycji zimne błękity i głębokie fiolety tworzą przestrzeń niemal baśniową, jakby światło na horyzoncie było obietnicą nowego początku. Grube, ekspresyjne pociągnięcia szpachelki budują strukturę kamieni i gałęzi, które zdają się zamykać widza w magicznym tunelu natury. To nie jest zwykły las — to przejście. Granica między ciemnością a nadzieją. Obraz pulsuje energią i kontrastem — z jednej strony czuć ciężar i chłód nocy, z drugiej — tę subtelną iskrę światła, która przyciąga, prowadzi, daje oddech. To malarska metafora podróży w głąb siebie, tam gdzie pośród cieni zawsze tli się świt.